دانستیم کوچکترین سیاره منظومه شمسی کدام است. درباره بزرگترین سیاره منطومه شمسی چه میدانید؟ هرمز یا مشتری بزرگترین سیارهٔ منظومهٔ شمسی و پنجمین سیارهٔ دور از خورشید است. این سیاره یکی از درخشانترین اجرام آسمان شب است.
دانستنیهایی از مشتری یا بزرگترین سیاره منظومه شمسی
حالا که درباره بزرگترین سیاره منظومه شمسی دانستیم، اطلاعات بیشتری از آن میخوانیم.
اندازه و فاصله
خبرگزاری دانشجو نوشت: مشتری با شعاع ۶۹۹۱۱ کیلومتر ۱۱ برابر زمین است. اگر زمین به اندازه یک پنج سنتی، مشتری تقریباً به اندازه یک توپ بسکتبال است. فاصله میانگین مشتری از خورشید ۷۷۸ میلیون کیلومتر یا ۵.۲ واحد نجومی (AU) است. از این فاصله، ۴۳ دقیقه طول میکشد تا نور خورشید به مشتری برسد.
مدار و چرخش
مشتری در منظومه شمسی کوتاهترین روز را دارد. یک روز در مشتری فقط حدود ۱۰ ساعت طول میکشد و هر سال در این سیاره به اندازه ۱۲ سال زمینی است. خط استوا با توجه به مسیر مداری سیاره به دور خورشید فقط ۳ درجه منحرف میشود این بدان معناست که مشتری تقریباً به صورت عمود میچرخد و فصول مختلف ندارد.
ساختار
ترکیب مشتری شبیه خورشید و بیشتر از هیدروژن و هلیوم است. در اعماق جو، فشار و دما افزایش مییابد تا حدی که گاز هیدروژن را به مایع فشرده میکند. همین موضوع باعث شده تا مشتری بزرگترین اقیانوس را در منظومه شمسی داشته باشد که به جای آب هیدروژن مایع دارد. هنوز مشخص نیست که در اعماق مشتری هسته مرکزی جامد وجود دارد یا هسته آن ممکن است شبیه سوپی غلیظ، فوقالعاده گرم و متراکم باشد. این هسته میتواند دمایی به اندازه ۵۰۰۰۰ درجه سیلسیوس داشته باشد که بیشتر از مواد معدنی آهنی و سیلیکات ساخته شده است.
شکلگیری
مشتری نیز مانند دیگر سیارات در زمان شکلگیری منظومه شمسی حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش با چرخش گردوغبار به یک غول گازی تبدیل شد. این سیاره بیش از دو برابر همه مواد دیگر اجسام منظومه شمسی جرم دارد.
حلقه
حلقههای مشتری که در سال ۱۹۷۹ توسط فضاپیمای ویجر۱ ناسا کشف شد، غافلگیرکننده بودند، زیرا آنها از ذرات کوچک و تاریکی تشکیل شدهاند و دیدن آنها به جز در نور خورشید دشوار است. دادههای حاصل از فضاپیمای گالیله نشان میدهد که سیستم حلقهای مشتری ممکن است در اثر شهابسنگ تشکیل شده باشند.
قمر
مشتری با چهار قمر بزرگ و بسیاری از قمرهای کوچکتر نوعی منظومه شمسی کوچک را تشکیل میدهد. این سیاره ۵۳ قمر تأیید شده و ۲۶ قمر موقت دارد. چهار قمر بزرگ مشتری «آیو»، «اروپا»، «گانیمد» و «کالیستو» نام دارند که توسط گالیله در سال ۱۶۱۰ کشف شدند.
امکان حیات
محیط مشتری احتمالاً برای زندگی مساعد نیست. دما، فشارها و مواد این کره به احتمال زیاد برای سازگاری زیستی، بسیار شدید و فرار هستند. اگرچه سیاره مشتری مکانی بعید برای وجود موجودات زنده است، اما در مورد بسیاری از قمرهای آن چنین نیست.
